Every Second

Short Fiction : Every Second
Pairing : Aiba Masaki x Matsumoto Jun
Author : Kaz
:: = + = :: = + = :: = + = :: = + = :: = + = :: = + = :: = + = :: = ::
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
......ถ้าถามว่าผมในตอนนี้อยากทำอะไรมากที่สุด.......
ผมคงตอบอย่างไม่ต้องคิดว่า ย้อนเวลา
เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ที่เข็มนาฬิกาเริ่มหมุน แต่เมื่อมันหมุนไปแล้วก็ย้อนกลับไม่ได้
แม้ว่าอยากจะย้อนไป 1 ชั่วโมง 1 นาที หรือเพียงแค่ 1 วินาที
........ก็ทำไม่ได้
อดีตที่ไม่อาจกลับไปแก้ไข.......
ทำให้ตอนนี้แม้ผมจะตะโกนเรียกชื่อเขาถึงเพียงใด
จะพร่ำบอกคำว่ารักสักกี่ครั้ง
......เขาก็ไม่กลับมา.........
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
...........................
.....................
..............
........
.....
..
แสงอาทิตย์ยามเช้าลอดผ่านกรอบหน้าต่างบานเล็ก เจ้าของร่างบนเตียงกว้างพลิกตัวหลบแสงไปมา พร้อมกับครางในลำคออย่างอารมณ์เสีย.......ทำไมมันต้องเช้าด้วยนะ คนกำลังหลับสบายๆ.....
.
.
........ตื่นได้แล้วมาซากิ จะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหนกัน !!!.........
.
.
อืม.อือ....คร้าบๆ ตื่นแล้วคร้าบ ร่างสูงค่อยๆพยุงตัวขึ้นจากเตียงนุ่ม แม้จะง่วงใจแทบขาด แต่ถ้าได้ตื่นขึ้นมาเห็นหน้าคนปลุกล่ะก็โอเค~
Morning kiss สำหรับเจ้าหญิงครับ จุมพิตบางๆของคนพึ่งตื่นค่อยๆจรดลงบนริมฝีปากอิ่มได้รูปของคนรัก
ตื่นนานแล้วหรอครับจุนจัง.......แหะๆๆ ผมนี่ใช้ไม่ได้เลยแฮะ นอนเพลินไปหน่อย ชายหนุ่มกล่าวต่อ พร้อมกับยกมือขึ้นเกาหัวแก้เก้อ
.
.
ไอบะเงยหน้ามองหน้าคนรักช้าๆ จุนเพียงแต่ส่งรอยยิ้มให้เขา
........รอยยิ้มนั้น..........รอยยิ้มเดิมๆที่เหมือนกันทุกๆวัน
เขาค่อยๆเอื้อมมือไปแตะใบหน้าของร่างบางเบาๆ
.
.ทำไมครับจุนจัง.......
..........
..ทำไมต้องจากผมไปด้วย.
............
ผม.....ฮึก........เหงารู้มั้ยครับ.......
.
.
.
.........ผมขอโทษ...........
.
.
.
ทุกช่วงเวลาที่ได้อยู่กับคนรัก ไอบะ มาซากิยังคงจำได้แม่นยำทุกวินาที
.........วินาทีที่จุนยิ้ม..
.........วินาทีที่จุนร้องไห้
.........วินาทีที่จุนหัวเราะ
.........วินาทีที่จุนเรียกชื่อเขา
.........วินาทีที่รถยนต์คันนั้นพุ่งฝ่าไฟแดงมา
.........วินาทีที่จุนล้มลง.
.........วินาทีที่ลมหายใจของจุนขาดหาย.................
.........วินาทีที่.......คนรักจากเขาไป..................
.
.
.
- - แปะ - -
อ๊ะ เลอะหมดเลย.....ขอโทษนะครับ ทำจุนจังเลอะจนได้ จะเช็ดให้เดี๋ยวนี้แหละ
- - แปะ แปะ- -
....ฮึก.....สัญญากับพวกโอจังแล้ว......ว่าจะไม่....อึก.........ร้องไห้......
ร่างสูงใช้แขนเสื้อเช็ดน้ำตาบนรูปของคนรักไปมา แต่ยิ่งทำเท่าไหร่ น้ำตาก็ยิ่งไหลพรั่งพรูออกมาไม่ขาดสาย
งั้น......ขอผม....ฮึก........ร้องไห้ให้จุนจัง....อีกวันนะครับ.......
..............
........
.....
...
อาวววววววววววล่ะ~~ ร้องไห้จนพอใจแล้ว ขอตัวผมไปอาบน้ำ เตรียมตัวไปทำงานก่อนนะครับ
ไอบะบรรจงวางรูปของชายที่เขารักลงบนหัวเตียง ปาดคราบน้ำตาของเขาที่ยังหลงเหลืออยู่เล็กน้อย แล้วคว้าผ้าเช็ดตัว ตรงดิ่งไปยังห้องน้ำ แต่ก็หยุดฝีเท้าลง หันมาทางคนรักอีกครั้ง
เอ้อ.....วันนี้ยังไม่ได้บอกเลย......รักจุนจังนะครับ จุนยังคงตอบเขาด้วยรอยยิ้มสดใส
.
.
...........ผมก็รักมาซากิครับ.............
...
......
.........
...............
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
......ถ้าถามว่าผมในตอนนี้อยากทำอะไรมากที่สุด.......
ผมคงตอบอย่างไม่ต้องคิดว่า ย้อนเวลา
เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ที่เข็มนาฬิกาเริ่มหมุน แต่เมื่อมันหมุนไปแล้วก็ย้อนกลับไม่ได้
แม้ว่าอยากจะย้อนไป 1 ชั่วโมง 1 นาที หรือเพียงแค่ 1 วินาที
........ก็ทำไม่ได้
อดีตที่ไม่อาจกลับไปแก้ไข.......
ทำให้ตอนนี้แม้ผมจะอยากปลอบประโลมเขาเท่าไหร่
อยากเช็ดน้ำตาให้เขามากเพียงใด
......ก็ไม่อาจกลับไปได้.........
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
.........................
...............
........
END.
.......
..............
.......................
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
+ + Free Talk + +
กรี๊ดดดดดดดด~~ งานเผาๆที่เกิดจากอารมณ์ชั่ววูบ ><!!!!!!
เน่า..........เน่าเชรี่ยๆเลย >[]<!!!
อยากแต่งฟิคหวานๆน่ารักๆนะ ทำไมกลายเป็นแบบนี้ไปได้
( คาดว่าเกิดจากความหวาน และรสนิยมส่วนตัวของผู้แต่ง = = )
**ว่าแต่ แต่งฟิค MJ ใครจะมาอ่านให้ กร๊ากกกกกกกกก~
Kaz
05/05/03
Ps. แล้วทำไมฟิคเรื่องแรกๆของเราถึงกลายเป็นฟิคอาราชิไปได้ล่ะ =[]=
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


